een beetje slim

Oh, wat is het soms toch moeilijk om van de chocolade af te blijven. En oh wat is het toch vervelend dat als je perse iets lekkers wilt eten, je het niet in huis hebt, omdat je anders het hele pak in een keer op zou eten (of al op hebt). Jaja. Daar heb ik nogal eens mee te kampen. Nu houd ik van creatieve oplossingen.
Dus heb ik mijn brein eens aangezwengeld van de week, waarna het bekende lampje ging branden.
Ik durfde zomaar een heel pak hagelslag te kopen, van 600 gram. Jaja! En het zit nog bijna helemaal vol, na drie dagen. Jaja! Niet te geloven. Maar wat is dan de oplossing? Nou... het pak staat op mijn werk, in de koffiekamer. Daar kom ik allereerst al niet elke dag. En als ik er al kom, dan toch zeker niet tien keer per dag. En als ik er dan al tien keer mocht komen, dan is er negen keer iemand anders aanwezig. En ja, een hele hand hagelslag naar binnen werken in het zicht van een ander... Nee, dat doe ik dan toch ook weer niet. de ultieme oplossing dus. Nu eet ik op werkdagen als toetje twee crackers met hagelslag. Erg lekker! En eerlijk gezegd: Meer dan genoeg!

Lef!

Tot mijn grote verrassing is er een nieuw tijdschrift op de markt: Lef magazine. Zaterdag heb ik er een gekocht. Wat ik tot nu toe heb gelezen, spreekt mij, eetverslaafde, bijzonder aan. Een aanrader voor iedereen die iets met een verslaving of een verslaafde te maken heeft. Openheid over verslavingen, duidelijkheid over verslaving als ziekte, respect voor de mens achter de verslaafde, interessante artikelen en boeiende verhalen! Ik vind de titel geweldig. Je moet echt lef hebben om zoiets uit te geven en ik vind het gedurfd om met een oplage van 20.000 te beginnen. Mij hebben ze al overtuigd van de waarde van hun blad. Was dit er maar eerder geweest. Het zal zeker een positieve bijdrage leveren aan de discussie rond verslavingen en de mens achter de verslaafde!